Hodowla kryształów do analizy dyfrakcji rentgenowskiej

1. Przygotowanie rurki kryształowej i filtra

1. Umieścić probówkę NMR w kolbie Erlenmeyera.
2. Przygotuj filtr do pipet.
   1. Skonstruuj filtr, umieszczając kawałek niestrzępiącej się chusteczki (1 cal na 1 cal) w pipecie, a następnie użyj pręta, aby mocno zaklinować chusteczkę w części pipety z szyjką butelki (Rysunek 1).
   2. Wykonaj dwa filtry do pipet na każdą potrzebną rurkę kryształową.

2. Dodawanie próbki do probówki kryształowej

1. Rozpuścić związek (tetrafenyloporfiryna, 10 mg) w 0,75 ml rozpuszczalnika (dichlorometanu).
2. Za pomocą pipety delikatnie dodaj mieszaninę do górnej części probówki, przepuszczając ją przez filtr.
   1. Cząstki są odfiltrowywane, aby uniknąć tworzenia miejsc zarodkowania, co może prowadzić do powstania małych wielokrotnych kryształów zamiast pożądanych większych monokryształów.
3. Po umieszczeniu próbki w kryształowej probówce, bardzo powoli i delikatnie, dodaj antyrozpuszczalnik (1,5 ml metanolu) do probówki za pomocą nowej pipety filtrującej. Pozwolić, aby antyrozpuszczalnik powoli nakładał się na poprzednio dodany roztwór (Rysunek 2). Nie używaj gruszki do przepychania rozpuszczalnika przez pipetę, zamiast tego pozwól, aby rozpuszczalnik sam przepłynął przez filtr.
   1. Upewnij się, że najpierw do rurki kryształowej dodano rozpuszczalnik o większej gęstości.
   2. Sprawdź, czy oba rozpuszczalniki mieszają się ze sobą. Odbywa się to przed dodaniem rozpuszczalnika.
4. Uszczelnij probówkę nasadką NMR.

3. Wzrost kryształów

1. Nie powodując wymieszania dwóch rozpuszczalników, umieść rurkę kryształową (probówki) kryształową w szafce, w której nie będą zakłócane.
2. Czas krystalizacji będzie się różnił w zależności od związku - zazwyczaj rurki kryształowe należy pozostawić w spokoju przez tydzień.
3. Po tygodniu sprawdź probówki pod kątem wzrostu kryształów.
   1. Wzrost kryształów zwykle zachodzi na granicy dwóch rozpuszczalników.
   2. Sprawdź wzrokowo probówki pod kątem śladów wzrostu kryształów. Należy uważać, aby nie ułatwiać mieszania rozpuszczalników, w przypadku, gdy związek wymaga dodatkowego czasu na utworzenie się kryształów.
   3. Jeśli okaże się, że nastąpił wzrost kryształów, należy dalej sprawdzić probówki za pomocą mikroskopu.

4. Wybór kryształów

1. Kryształy dyfrakcyjne promieniowania rentgenowskiego powinny mieć dobrze zdefiniowane powierzchnie.
2. Jeśli to możliwe, należy unikać kryształów, które zgrupowały się razem.
3. Pozostaw kryształy w kryształowej tubie do czasu, aż będą gotowe do zebrania kryształu, bezpośrednio przed umieszczeniem kryształu na dyfraktometrze.
   1. Utrzymanie kryształów w probówce zapewni, że kryształy pozostaną rozpuszczone. Desolwatacja może powodować pękanie kryształów i utrudniać dyfrakcję kryształu.

Rysunek 1. Obraz filtra pipet. Mały kawałek niestrzępiącej się chusteczki został mocno zaklinowany w szyjce butelki pipety. Roztwory są przepuszczane przez te filtry pipet przed wprowadzeniem do rurki kryształowej.

Rysunek 2. Po umieszczeniu roztworu zawierającego docelowy związek w kryształowej probówce, antyrozpuszczalnik jest powoli nakładany na wierzch, przepuszczając go przez nowy filtr pipetowy.