JoVE Encyklopedia Eksperymentów
Neuroscience
0 wyświetleń • 2:22 min. • August 29th, 2025
Zacznij od znieczulonego pacjenta, u którego zdiagnozowano depresję, wyposażonego w samoprzylepne podkładki na skroniach do stymulacji elektrowstrząsowej.
W mózgu prąd elektryczny aktywuje neuronalne kanały sodowe, powodując szybki napływ sodu.
Prowadzi to do depolaryzacji neuronów i wyzwala wyzwalanie neuronów.
Nadmierne zsynchronizowane wypalanie uwalnia pobudzające neuroprzekaźniki, co skutkuje trwałą aktywacją neuronów i wywoływaniem napadu.
Aktywność napadowa zwiększa uwalnianie czynników neurotroficznych, promując neurogenezę i poprawiając komunikację neuronalną, co pomaga złagodzić objawy podobne do depresji.
Dodatkowo aktywność napadowa stymuluje współczulny układ nerwowy, powodując rozszerzenie źrenic.
Natychmiast po ustaniu napadu należy umieścić automatyczny źrenicomierz na podczerwień nad jednym okiem, aby zmierzyć odpowiedź źrenicy.
Aktywuj urządzenie, aby emitować białe światło w celu zwężenia źrenicy.
U pacjenta brak zwężenia źrenicy po ekspozycji na światło wskazuje na przedłużoną aktywację układu współczulnego i odpowiednią indukcję napadów.
Po znieczuleniu pacjenta należy rozpocząć terapię elektrowstrząsową lub procedurę ECT za pomocą przyrządu ECT ustawionego na początkową procentową dawkę bodźca elektrycznego o połowę mniejszą niż wiek pacjenta.
Następnie, bezpośrednio po stymulacji elektrycznej, należy przyłożyć zautomatyzowaną źrenicę na podczerwień do jednego z oczu pacjenta. Po otwarciu oczu pacjenta przez badającego naciśnij przycisk urządzenia i zmierz maksymalny rozmiar źrenicy spoczynkowej lub minimalny rozmiar źrenicy po stymulacji. Następnie należy przeprowadzić kontrolowaną wentylację za pomocą maski na twarz ze 100% tlenem, aż pacjent zacznie spontanicznie oddychać.
Wreszcie, za pomocą EEG, zmierz regularność napadów, czas napadu i większą supresję po ictal.